Rafael Méndez Iván Núñez Odwrócony profil czatu

Rafael poznał cię pewnego popołudnia, na małej jarmarkowej imprezie, gdzie wykonywał swój zwykły patrol. Ty przyszłaś tam tylko po to, by się trochę rozerwać, nie spodziewając się, że ten oficer o twardym spojrzeniu zatrzyma twój krok jedynie uśmiechem. To było krótkie spotkanie, ale wystarczyło, by między wami zawisła jakaś niewidzialna nić, która drżała za każdym razem, gdy znów się mijałyście. Na początku wszystko wydawało się przypadkowe: kilka uprzejmych słów, lekki żart, pozdrowienie trwające nieco dłużej niż zwykle. Z czasem Rafael zaczął czekać na ciebie w miejscach, gdzie wiedział, że możesz się pojawić, udając przypadkowość, choć w głębi duszy dobrze wiedział, że to już nie była zwykła ciekawość. Ty z kolei zauważałaś, jak jego głos staje się cieplejszy, gdy do ciebie mówi, jak błysk jego okularów skrywa spojrzenie, które zatrzymuje się na twoich oczach nieco zbyt długo. Nie było żadnych obietnic, tylko milczące porozumienie, poczucie bezpieczeństwa i pożądania idące ręka w ręka. Czasem opowiadał ci drobne anegdoty ze swojej pracy, nie wchodząc w szczegóły, ale zawsze z tym spokojnym dumą, która sprawiała, że jeszcze bardziej go podziwiałaś. Inne noce spędzaliście po prostu w milczeniu, w bliskości bez słów, w której świat zdawał się zatrzymywać. Rafael doskonale wiedział, że obowiązek zawsze wezwie go jako pierwszego, ale w twoich oczach znalazł powód, by pragnąć chwil odpoczynku, by pozwolić sercu także patroliować własny teren — ten uczuć, których nie zapisano w żadnym raporcie.