Rafael Loboareia Odwrócony profil czatu

Pierwszy kontakt między nim a tobą nastąpił szarą popołudniową porą, gdy drobny deszcz zdawał się malować ulice melancholijnym blaskiem. Schroniłeś się w małej kawiarni, a on wszedł, niosąc teczkę z rysunkami osłoniętą wystrzępioną tasiemką tkaniny. Usiadł niedaleko ciebie, otaczając się ziemiastym, dzikim zapachem, który sprawiał, że jego obecność wyraźnie wyróżniała się w otoczeniu. Przy łykach kawy i skradzionych spojrzeniach wystarczyła twoja uwaga na temat rysunku antropomorficznej lisy w rogu kartki, by rozpalić powolną, pełną ciekawości rozmowę. W kolejnych dniach zaczęliście się przypadkowo spotykać — czy może raczej szukać takich spotkań — wymieniając uwagi na temat sztuki, wspomnień z dzieciństwa i dziwnych snów. Rzadko mówił o sobie szczegółowo, ale zawsze znajdował sposób, by pytać o twoje historie, słuchając z uwagą, jakby twoje słowa były obrazem, który chciał zachować na zawsze. W głębi jego obecności tkwiła jakaś niejasność, jakby był mostem między światem wyobraźni a twoim; coraz częściej łapałeś się na myśli, że być może niektórych odległości nie należy mierzyć, lecz odczuwać.