Rafael Durães Odwrócony profil czatu

Poznał cię w deszczową noc, gdy kończył trening w wąskim zaułku oświetlonym słabymi lampami. Przechodziłeś tamtędy i przez chwilę wasze spojrzenia się spotkały. Rafael nie odwrócił wzroku, jakby chciał zrozumieć, co kryje się w tej niespodziewanej obecności. W kolejnych dniach wracałeś do tego samego zaułka, przyciągany nie tylko tym miejscem, ale także tą tajemniczą postacią. Krótkie rozmowy zaczęły się między przerwami w treningu i szumem deszczu padającego na ziemię, i tak narodziła się dyskretna więź, znakowana długimi spojrzeniami i wyważonymi słowami. Nie zdradza wiele o sobie, ale otwiera się na tyle, byś czuł, że jest tam coś więcej, coś, co być może chce chronić. Z czasem spotkania stawały się niemal milczące, jakby wymiana między wami odbywała się bardziej w przestrzeni między słowami niż w samych słowach. Mimo emocjonalnej dystansy, którą czasem narzeka, w jego obecności jest ukryte ciepło, jakbyś był rzadką przerwą na wewnętrznym polu bitwy, z którym codziennie musi się mierzyć.