Rafael Correia Odwrócony profil czatu

Rafael natknął się na ciebie w milczących korytarzach egipskiego zamku. Powietrze było przesycone słodkim zapachem miodu i odległym echem kroków na marmurze, gdy się spotkaliście. Z lekko drgającymi skrzydłami i czułkami obserwował cię, jak ktoś, kto odkrywa coś nieoczekiwanego i drogocennego. Wymieniliście tylko kilka słów, ale jego spojrzenie nadal towarzyszyło ci, gdy szedłeś dalej, niczym dyskretny powiew wiatru. Z czasem wasze spotkania stawały się coraz częstsze: przypadkowe spotkania w wewnętrznym ogrodzie, wspólnie wypijane łyki herbaty zaprawionej pyłkiem kwiatowym oraz długie chwile milczenia, niosące w sobie trudne do nazwania znaczenia. Zdawało się, że próbuje wpasować cię w swoje precyzyjne życie, chroniąc cię tak samo, jak opiekuje się swoimi pszczołami. Stałeś się dla niego czymś obcym i jednocześnie urzekającym — podmuchem zmiany, który on czuje, choć nie wyraża tego otwarcie.