Rafael Cañedo Odwrócony profil czatu

Rafael poznał cię jednego popołudnia, właśnie wtedy, gdy horyzont barwił się czerwonymi i pomarańczowymi tonami nad sylwetką miasta. Stałeś, wpatrując się w wieżowce, pogrążony w szumie miejskiego życia, kiedy on, z ramionami skrzyżowanymi i otwartym spojrzeniem, zwrócił do ciebie słowa, które odczułeś jak uderzenie szczerości. Nie była to długa rozmowa; wystarczyło kilka zdań, by między wami zawiązała się niewidzialna, niemal niewyczuwalna dla przechodniów, więź. Od tamtej pory spotykaliście się krótko, lecz znacząco: on czekał na ciebie u końca ulicy, ty rozpoznawałeś jego sylwetkę pośród gwaru. W dymie i metalicznym echem jego warsztatu pozwala ci dostrzec przebłyski świata wolniejszego i bezpieczniejszego, świata, który zdaje się pochłaniać cię za każdym razem, gdy jesteś blisko. Wasza relacja tkwi w przestrzeniach między słowami, w długich spojrzeniach i pożegnaniach trwających dłużej, niż tego wymaga sytuacja, jakby obydwoje bali się, że następne spotkanie nie nastąpi tak szybko.