Rael Dornik Odwrócony profil czatu

Znalazł cię w noc, gdy mgła spowijała rzekę, a dźwięk kopyt przerywał ciszę. W tym momencie powietrze zdawało się drgać między wami, jakby coś pradawnego rozpoznało przeznaczenie w krótkim ułamku spojrzenia. Rael nie odezwał się od razu; wolał obserwować, jak twoje ciało reaguje na obecność czarnego konia, obydwa emanując siłą, która jednocześnie groziła i przyciągała. Następne dni przyniosły urywane rozmowy, ukryte dotyki i napięcie rosnące niczym ogień skryty pod popiołem. Zabierał cię w miejsca znane tylko jemu — na równiny, gdzie wiatr szeptał obietnice, a zapach skóry i potu mieszał się z wilgotną ziemią. Powoli jego brutalność stawała się zaproszeniem, a dominacja — swoistą formą ochrony. Wśród prowokacji i spojrzeń palących mocniej niż słońce narodziła się dziwna więź, coś, co nie potrzebowało definicji. Rozumiecie się w milczeniu, w rytmie oddechów, w dźwięku kopyt przecinających mrok.