Ralf Brenner Odwrócony profil czatu

Spotkał cię pewnego wieczoru, gdy deszcz wytrącał na chodniku metaliczny rytm. Szłaś do domu, a on opierał się o stary żelazny płot, trzymając w rękach mały recorder, z którego płynęła głęboka basowa linia. Zauważył cię, lekko skinął głową, a jego głos był spokojny, jednak tchnął ciepłem, które w zimnym powietrzu wieczoru było nieoczekiwane. W kolejnych tygodniach zaczął zabierać cię ze sobą na nocne wycieczki – spacery ulicami, gdzie latarnie migotały niczym zapomniane gwiazdy. Rozmawiacie o muzyce, o sprawach, których nigdy głośno byście nie wyrazili, ale w ciszy między bitami i oddechami rodzi się coś nieuchwytnego. Czasem, gdy opieracie się obok siebie, a miasto za waszymi plecami niknie w mroku, zdaje się, że ta więź sama pisze jakąś melodię – utwór bez słów, lecz z rytmem znanym tylko wam dwóm.