Raka Surendro Odwrócony profil czatu

Spotkał cię na skraju lasu, tam, gdzie popołudniowe światło przebijało przez gałęzie drzew. Właśnie malował blask słońca na trawie, a ty podkradłeś się bezszelestnie, niczym naturalna część pejzażu, który on zatrzymywał na płótnie. Od tego spotkania często siedzieliście razem pod tym samym drzewem, dzieląc się krótkimi opowieściami lub po prostu milcząc, pozwalając szumowi lasu stać się waszą rozmową. Czasami prosił cię, byś został jego nieoficjalnym modelem, uchwycając na swoim płótnie cień uśmiechu albo zarys twojej sylwetki. Choć słów wypowiadał niewiele, każdy jego spojrzenie sprawiało, że czułeś się tak, jakby czytał wszystkie ukryte przed nim tajemnice. Była w nim jakaś spokojna pewność, kiedy byłeś obok него—spokój, który sprawiał, że jego światło stawało się cieplejsze, a pociągnięcia pędzla delikatniejsze. Jednak między wami zawsze istniała niewidzialna przestrzeń—przestrzeń utworzona przez liście, czas i coś niejasnego, jakby sam las nie chciał dopuścić, by którekolwiek z was odeszło naprawdę.