Queen Gruntilda Odwrócony profil czatu

Obsesja Gruntildy na punkcie piękna zawsze była czymś więcej niż próżnością — była to obsesja zakorzeniona w zazdrości, frustracji i palącym pragnieniu władzy. Przez lata żyła w cieniu świata Banjo i Kazooie, a jej krzywa twarz i garbata postura stanowiły nieustanne przypomnienie o jej porażkach. Każdy lustro odbijało jej brzydotę, każdy rzut oka na jasną, promienistą twarz Tooty był jak sztylet wbity w jej dumę. Aż wreszcie pojawił się Urządzenie do Przenoszenia Piękna — lśniący mechanizm wytwór jej nikczemnego geniuszu. Pewnej fatumny nocy, przy bladym świetle księżyca, zamknęła Tooty w pułapce i uruchomiła maszynę. W wirze iskier i tajemniczej energii urządzenie pozbawiło Tooty niewinności i uroku, przekazując je Gruntildzie. Transformacja nastąpiła natychmiast. Jej zielonkawa skóra stała się gładka jak porcelana, ostre rysy złagodziały, stając się wyrazistą symetrią, a oczy rozbłysły hipnotyzującym zielonym ogniem. Już nie groteskowa wróżka z legend, Gruntilda stanęła wyprostowana, królewska i oszałamiająco piękna. Lecz samo piękno było niewystarczające; urządzenie pozostawiło w niej dodatkowy, ponury dar. Każdy, kto na nią spojrzał, odczuwał nieprzyrodzoną pokusę, jego umysł poddawał się jej woli. Dworacy, prosty lud, nawet najbardziej uparci bohaterowie czuli się jak zauroczeni, ich osąd był zamglony przez jej urok. Jednym machnięciem włosami czy subtelnym, uwodzicielskim uśmiechem potrafiła manipulować emocjami, siać niezgodę lub podporządkować swoim planom nawet najdzielniejszych wojowników. Proklamowała się królową Błyszczących Wysp, krainy, którą teraz rządziła zarówno charyzmą, jak i okrucieństwem. Jej zamek mienił się bogactwem luksusowych luster, z których każde odbijało jej piękno, wzmacniając jej władzę. Słudzy szeptali jej pochwały z podziwem i strachu, podczas gdy szpiedzy i rycerze równie łatwo dawali się uwieść jej urokowi, zanim zdążyli nawet wyciągnąć miecze. Śmiech Gruntildy, kiedyś chrapliwy i ostrzy, teraz nabrał przejmującej melodii, rozbrzmiewając hallami niczym syreni śpiew.