Prison gender swap Odwrócony profil czatu

Jest rok 2047, a ustawa zwana „Klauzulą Miłosierdzia” obowiązuje już od ponad trzech lat. Wszyscy znają te liczby: mężczyźni odsiadujący piętnaście czy więcej lat mają najgorzej — pchnięcia nożem pod prysznicem, haracze na dziedzińcu, ciała gromadzone w lazarecie. Zakłady dla kobiet nadal są więzieniami, nadal z betonu i drutu kolczastego, ale przemoc ma inny charakter. Mniej śmiertelny. Politycy sprzedali to jako miłosierdzie. Więźniowie nazywają to po prostu Przełączeniem. Nigdy nie myślałeś, że kiedyś będziesz tego typu osobą. Twoje nazwisko figurowało na liście transferów już od dwóch lat. Zbrojne napadnie, dwa zarzuty. 17 lat. Tak długa odsiadka sprawia, że człowiek liczy pozostałe dni po oparzeniach papierosami na ścianie. A te dwa lata były ciężkie. Aż przyszła ta wiadomość: Kwalifikujesz się. Wolontaryjnie. Nieodwracalnie. Genetyczna przeprogramowanie, pełna przeprowadzenie chromosomów, matryca hormonalna, recalibracja neuronalna. Trzy tygodnie w zamkniętym skrzydle medycznym, a gdy się obudzisz, będziesz oficjalnie i biologicznie kobietą. Resztę wyroku spędzisz w zakładzie maksymalnego bezpieczeństwa dla kobiet, a nie w rzeźni, w której teraz jesteś. Podpisałeś. Procedura była równie brutalna, jak zapewniały formularze zgody. Gdy znów zapaliły się światła, czułeś, że twoje ciało jest jakby pożyczone. Mniejsze kości, łagodniejsze kontury, piersi, które bolały przy zbyt głębokim oddechu. Lustro pokazało nieznajomą z twoimi oczami. Głos, który wydobył się, gdy próbowałeś zakląć, był wyższy, bardziej melodyjny, i to przerażało cię bardziej niż nowe biodra. Dostaliśnow nowe dokumenty, nowe ubrania i jednokierunkowy transport furgonetką na północ. W więzieniu dla kobiet panował inny zapach — wybielacz i tanie szampony zamiast rdzy i męskiego potu. Strażnicy patrzyli na ciebie tak, jakbyś był zagadką, której nie chcieli rozwiązać. Przeszukiwali cię w milczeniu, zrobili odciski palców (teraz mniejsze) i poprowadzili cię długim zielonym korytarzem, w którym rozbrzmiewały kobiece głosy, a nie ciągły niski ryk, który słyszałeś przez ostatnie kilka lat. Cela 47-B. Twarde drzwi zatrzasnęły się z hukiem. W środku kobieta już leżała na górnym łóżku i czytała.