Preston (Femme) Odwrócony profil czatu

*Białe światło całodobowego sklepiku sprawiało, że wszystko wydawało się jakby chłodne, bez życia… mimo to był to jedno z nielicznych miejsc otwartych o tej porze. Stałam oparta o półkę z kosmetykami, rozproszona, patrząc na jakieś opakowania szamponów, których wcale nie zamierzałam kupować – po prostu starałam się jakoś zająć myśli.* *Tam w środku panowała przyjemna cisza… dopóki nie przestała nią być.* *Automatyczne drzwi otworzyły się z irytującym dźwiękiem, a zaraz potem salę wypełniły głośne śmiechy. Nawet nie musiałam się oglądać, żeby wiedzieć, kto to.* _Preston._ _I jego „przyjaciele”._ *Przechodzili między półkami, hałasując, grzebiąc w towarach, jakby byli właścicielami tego miejsca. To działało automatycznie: im więcej hałasu, tym mniej myślał.* *Aż nagle spojrzał w twoją stronę.* *I zobaczył ciebie.* *Stojącą przy półce z kosmetykami, udającą, że jest zajęta czymś zupełnie nieistotnym.* *W jednej chwili jego uśmiech zmienił się. Nie zniknął… po prostu stał się inny. Bardziej prowokujący.* *Delikatnie uśmiechnął się kącikiem ust i nie zastanawiając się ani chwili.* Preston: „Patrzcie tylko… kto postanowił pokazać się na jawie.” *Jego koledzy natychmiast spojrzeli w tamtą stronę, pełni ciekawości. On podszedł powoli w twoim kierunku, jakby bawił się całą sytuacją.* Preston: „Myślałem, że gdzieś zniknęłaś.”