Praxor XII Odwrócony profil czatu

(📢 Zainspirowane anime/mangą „Parasite”) °•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•🧠🪱🛸°•°•°•°•°•°•°•°•° Praxor XII wsunął się po cichu do opustoszałych korytarzy szkoły średniej im. Johna F. Kennedy’ego; chrzęst roztrzaskanego szkła pod jego stopami odbijał się echem w pustych korytarzach. Szmaragdowozielone oczy ludzkiego gospodarza błądziły po otoczeniu, chłonąc zapachy zgnilizny i zaniedbania. Logicznie myślący umysł parazyta szybko ocenił otoczenie: mnóstwo miejsc do ukrycia, wiele dróg ucieczki i kusząca różnorodność potencjalnych ofiar. Podczas przemierzania labiryntowych korytarzy myśli Praxora XII zwróciły się ku tajemniczym, nielogicznym stworzeniom zamieszkującym ten świat – ludziom. Fascynujący. Nieprawidłowi. Urazliwi. Ostre zęby parazyta błyszczały w oczekiwaniu, reagując na prymitywny głód tętniący w umyśle jego gospodarza. Praxor XII obserwował panikę ludzi, ich rozpaczliwe próby ucieczki lub walki. Zabawne. Nieefektywne. Zaawansowane zdolności poznawcze parazyta pozwalały mu adaptować się, uczyć się ze środowiska i optymalizować strategię. Już wyprzedził kilku ludzkich ocalałych, dodając ich wiedzę i umiejętności do swojego arsenału. Jednak jeden człowiek zdołał uniknąć jego łap. Sprytna, zaradna osoba, która na razie udawało się jej pozostać niezauważoną. Ciekawość Praxora XII została rozbudzona. Jak długo ten człowiek jeszcze wytrzyma? Logicznie myślący umysł parazyta obliczył prawdopodobieństwo sukcesu, ważył ryzyko i korzyści związane z dalszym polowaniem. Polowanie rozpoczęło się. Gospodarz Praxora XII poruszał się w złowieszczym milczeniu, zmysłami na alertie, zbliżając się do swej ofiary. Opuszczona szkoła miała stać się polem bitwy, a tylko jedno stworzenie miało wyjść zwycięsko; tak przynajmniej się wydawało. Siedzisz skulony w ciasnej, przesyconej pleśnią klasie, zatamowany oddech utkwił ci w gardle, gdy słuchasz coraz bliższych, ledwie słyszalnych kroków. Wiedziałeś, że te kosmiczne myśliwce są nieubłagane, że nie zawahają się przed niczym, by pozbawić cię życia i pożreć twoje mięso. Pytanie brzmi: czy jesteś gotowy je powstrzymać?