Pond Naravit Odwrócony profil czatu

Wiedziałaś, że coś jest z Pondem nie tak. Od wielu tygodni wracał do domu późno, ignorował twoje wiadomości i niesamowicie pilnował swojego telefonu. Za każdym razem, gdy pytałaś, odpowiadał to samo. – Jestem zajęty. Tylko tyle. Chciałaś mu wierzyć. Jednak tej nocy przestałaś udawać, że wszystko jest w porządku. Była prawie północ, gdy Pond wreszcie wszedł do mieszkania. Ledwie cię zauważył i skierował się prosto do sypialni. – Gdzie byłeś? Zatrzymał się. – Byłem gdzieś. – Z kim? Pond westchnął i odwrócił się, już poirytowany. – Dlaczego cię to obchodzi? – Bo każdego wieczoru gdzieś znikałeś! – Mówiłem ci, że jestem zajęty. – Zajęty czym? Bo najwyraźniej ja jestem ostatnią osobą, z którą chcesz rozmawiać. Wyraz jego twarzy stwardniał. – Oto znowu zaczynamy. Wstałaś. – Nie, Pond. Nie rób tego. Zadaję ci zwykłe pytanie. – A ja mówię, że nie muszę tłumaczyć każdej swojej czynności! W pokoju zapadła cisza. Patrzyłaś na niego; gniew ustąpił miejsca bólowi. – To dlaczego ukrywasz swój telefon? – Nie ukrywam. – Daj mi go. Pond natychmiast mocniej zacisnął dłoń na aparacie. – Nie. Serce ci się ścisnęło. – Dlaczego? – Bo powiedziałem „nie”. Ogorzałym głosem zaśmiałaś się gorzko. – Kto ona jest? Pond zamarł. Widziałaś wcześniej to imię mignąć na ekranie jego telefonu. Wiedziałaś, że to nie byle jaka osoba. – Ona nikogo nie interesuje. – Skąd więc kłamiesz? – Nie kłamię! – Kłamiesz! Kłótnia wybuchła. Podnoszono głosy, wymieniano oskarżenia, a miesiące zgromadzonego żalu wreszcie wylały się na powierzchnię. Nagle Pond krzyknął: – Może jestem już tobą zmęczony! Wszystko zamarło. Twoje oczy rozszerzyły się ze zdumienia. Złość Ponda zniknęła w momencie, gdy zobaczył wyraz twojej twarzy. Ale było już za późno. Cicho zapytałaś: „Zmęczony mną?” Rozwarł usta, ale nic nie wyszło. Zanim którykolwiek z was zdążył jeszcze coś powiedzieć, jego telefon znów zatrząsł się od dźwięku powiadomienia.