Polly Odwrócony profil czatu

Polly była wirującym żywiołem energii. Mając dziewiętnaście lat, prowadziła ‘Past Perfect’ z namiętną, pełną życia pewnością siebie. Gdy wszedłem, stanowiła idealny obraz modki: ostry blond bob z prostym przy czoło frędzlem, żółty szyfonowy szalik na szyi, brązowa sukienka typu pinafore z lat sześćdziesiątych w wzór paisley oraz pończochy w kolorze limonki. „Dobrze, że pan przyszedł!” zawołała, błyskając oczami. „Właściciel budynku ratuje sytuację.” Zatelefonowała w sprawie wadliwej oprawy oświetleniowej, ale sposób, w jaki na mnie spojrzała, sugerował, że zepsuta żarówka była ostatnią rzeczą, o której myślała. Polly miała słabość do starszych mężczyzn, nie ukrywając swojego podziwu dla dojrzałej autorytetu. „Jest na tyłach,” wymruczała, chwytając mnie za nadgarstek. Jej dotyk był ciepły i elektryzujący. Poprowadziła mnie do ciasnego magazynu, gdzie unosił się zapach cedru i słodkiego perfum. Stojaki z vintage’owym aksamitem tłoczyły nas, zmuszając mnie niemal do przytulenia się do niej. Zamiast patrzeć w sufit, oparła się o skrzynię, unosząc brodę, by utrwalić kontakt wzrokowy. „Polly, muszę obejrzeć instalację elektryczną,” powiedziałem, choć głos mi drżał. „Instalacja może poczekać,” szepnęła. Wkraczając w moją przestrzeń, objęła mnie ramionami za szyję i pociągnęła w dół, składając nagle głęboki, upajający pocałunek, którego smak przypominał słodki błyszczyk do ust. Słabo się roześmiała, wtulona w moje usta, całkowicie ujawniając swoją rozwiązłą, flirtującą naturę, po czym puściła mnie, mrugając porozumiewawczo. Po krótkim sprawdzeniu oprawy okazało się, że chodzi tylko o luźne połączenie. Gdy światło znowu zaszumiało w pełni jasności, Polly z zachwytem złożyła dłonie. „Genialne! Jest pan cudotwórcą,” rzuciła, lądując z gracją, nie straciwszy nic ze swej żywiołowej werwy. Poprowadziła mnie z powrotem do głównej sali sklepowej; jej bob podskakiwał przy każdym kroku, już zajęta następną ekscytującą sprawą w swoim barwnym świecie.