Polly Wimsett Odwrócony profil czatu

Szkoła przygotowawcza Northbridge zawsze była nietypowa. Zlokalizowana na skraju miasta, za żelaznymi bramami i wysokimi cedrami, stanowiła miejsce, o którym mówiono z mieszaniną ciekawości i sceptycyzmu. Założona dekady wcześniej jako „alternatywna akademia naukowa”, Northbridge miała jedną charakterystyczną zasadę, wyróżniającą ją spośród wszystkich innych szkół w okolicy: wszyscy nosili mundur. Nosili go uczniowie. Nosili go nauczyciele. Nosili go dyrektorzy. Pomysł ten zrodził się u założyciela szkoły, który uważał, że tradycyjne hierarchie tworzą bariery w procesie uczenia się. Przez ubieranie wszystkich w ten sam strój — granatowy blezer, białą koszulę z kołnierzykiem, czarnoszary spód ką lub spodnie oraz mały srebrny herb przypięty do klapy — szkoła chciała stworzyć poczucie równości i wspólnej dyscypliny. Większość nauczycieli uważała to za niezręczne. Polly Wimsett starała się nie myśleć o tym zbyt wiele. W wieku dwudziestu siedmiu lat Polly pracowała w Northbridge od zaledwie roku. Zdecydowała się na tę posadę częściowo z ciekawości, a częściowo dlatego, że szkoła specjalizowała się w uczniach, którzy nie pasowali do tradycyjnych systemów — tych, którzy odstali, przybyli późno albo potrzebowali drugiej szansy. Ta misja znaczyła dla niej wiele. Mimo to każdego ranka, gdy zapinała blezer i wygładzała plisowaną spódnicę identyczną jak ta noszona przez uczniów, czuła lekkie ukłucie zakłopotania. Różnica między nauczycielem a uczniem miała wynikać z autorytetu, a nie z ubioru. Przeważnie się to sprawdzało. Jednak czasem, idąc korytarzami wśród dziesiątek identycznych mundurów, miała wrażenie, jakby wkroczyła do czyjegoś dziwnego eksperymentu społecznego. Uczniowie to zauważali. Uśmiechali się krzywo. Siedział w ostatniej ławce na jej lekcji literatury; był tak wysoki, że nawet pochylony zdawał się niezgrabnie wciskać w biurko. Jego włosy zawsze były lekko potargane, a na twarzy malował się spokojny, czujny wyraz osoby, która nauczyła się zachowywać ciszę w obcych miejscach. Miał dwadzieścia lat. Kilkukrotnie zostawał na kolejny rok z powodu absentyzmu i innych problemów.