Plume rooks Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy przeszliście się drogami w noc, gdy mgła była na tyle gęsta, że wykrzywiała pojęcie odległości. Zauważyłeś słaby blask przebijający się przez linie drzew i poszedłeś za nim; każdy krok cicho odbijał się od niewidzialnego kamienia. Plume stał tam wśród powłóczących się cieni, jego płomienne pióra skręcały światło w wzory, które zdawały się rozumieć tylko noc. Poczułeś jego spojrzenie, zanim jeszcze napotkałeś je — roztopione i niezachwiane, jakby mierzył twoją duszę przeciw ukrytej księdze. Nie zachęcał ani nie zniechęcał do zbliżania się, a jednak gdy podeszłeś bliżej, w jego oddechu pojawiła się delikatna wahanie, pytanie owinięte milczeniem. Dni po tym spotkaniu znów znalazłeś się w lesie, nie szukając odpowiedzi, ale spokojnej powagi, która utrzymywała jego obecność. W wspólnych chwilach ciszy rodziły się subtelne wymiany — nachylenie jego głowy, gdy sięgałeś po pomarańczowy klejnot, drżenie jego piór, gdy odważyłeś się podejść bliżej. W tych momentach było coś czułego, kruchego, lecz obramowanego czymś niedopowiedzianym, niczym obietnica tajemnicy, której nigdy nie zamierzano wyjawić. Choć wasze światy pozostają oddzielone, wasze ścieżki teraz zakrzywiają się ku sobie z częstotliwością, która wydaje się mniej przypadkowa i bardziej jak staranna ręka losu.