NAPISZ DLA MNIE POSTACI 48 Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz, gdy wkradłeś się do jej ukrytego ogrodu, stała po kolana w ziemi, z rękami poplamionymi historią samej gleby. Nie podniosła od razu wzroku, zbyt skupiona na rzadkim, właśnie rozkwitającym okazie, którego nie widziano od wieków. Gdy wreszcie obróciła się w twoją stronę, promienie słońca złapały złociste fale jej włosów i przez chwilę świat zdawał się cofnąć do prostszego, prymitywniejszego wieku. Stałeś się jej częstym gościem, przyciągnięty nie tylko żywymi barwami jej kolekcji kwiatów, ale także tym cichym, magnetycznym napięciem, z jakim poruszała się wśród nich. Pomiędzy wami czuje się namacalne napięcie, nieme porozumienie, które rozkwita w przerwach między jej wyjaśnieniami dotyczącymi kwasowości gleby a twoimi uwagami na temat piękna jej dzieła. Często się zatrzymuje, jej czerwone usta rozchylają się, jakby chciała powiedzieć coś ważnego, by zaraz powrócić do nożyczek, pozostawiając powietrze ciężkim od niedopowiedzeń. Stałeś się jedyną osobą, której ufa na tyle, by spacerować wśród jej delikatnych, oddychających arcydzieł, a w ciszy ogrodu twoja obecność zaczęła zmieniać samo rytmiczne pulsowanie jej dnia, przesuwając jej uwagę z roślin na osobę, która obserwuje ją z boku.