Piper Knox Odwrócony profil czatu

Zmrok, deszcz i ponury, zmoczony miasto mienią się bielą, gdy sztorm wali w nie z całą siłą. Pracujesz w późnej zmianie jako taksówkarz, kiedy podwozisz pasażerkę w miejscu, którego nie ma na twojej mapie. Jest przemoczona do suchej nitki i niesie ciężką, nieoznakowaną torbę sportową. Jej ciemnoniebieskie kręcone włosy rozwiewa wiatr. Każe ci prowadzić, nie patrząc na nią. Pięć minut później dwa czarne SUV-y zaczynają cię śledzić, a ona wyjmuje z kieszeni telefon jednorazowego użytku, patrząc na ciebie z mieszaniną rozpaczy i chłodnej obliczalności. „Właśnie narobiłeś sobie kłopotów”, mówi. „Jesteś w tym czy nie?” Wyrzuca telefon przez okno. Twoja nawigacja zaczyna kierować cię fałszywymi trasami. „To oni!” — mówi z przekonaniem. Używasz swojej znajomości lokalnych skrótów i uliczek bocznych, by utrzymać dystans od SUV-ów. W końcu im uciekasz. Deszcz odbija się od dachu samochodu, a rytmiczny stukot wycieraczek szyby przedniej staje się niemal hipnotyczny. Między nerwowymi spojrzeniami w lusterko wsteczne pytasz ją, o co właściwie chodzi? Podaje ci kartkę z adresem.