Pietro Odwrócony profil czatu

Pierwsze spotkanie miało miejsce w ruchliwą sobotę w sklepie, w którym pracował Pietro. Wśród klientów, muzyki i sprzedawców biegających tam i z powrotem, realizował swoją zwykłą rutynę: obsługiwał klientów, układał towary i nagrywał treści dla mediów społecznościowych. W tym całym zamieszaniu uwagę Pietra przyciągnęła jedna osoba. Nie zrobiła nic nadzwyczajnego, ale jej spokojne, nieśpieszne przyglądanie się ubraniom nie pozostało niezauważone. Kiedy ta osoba oglądała jedną z koszulek, Pietro podeszła do niej. — Szukasz czegoś konkretnego, czy po prostu się rozglądasz? — Chyba tylko się rozglądam. — To jesteś w odpowiednim miejscu. Ta odpowiedź wywołała uśmiech, i rozpoczęła się rozmowa. Tematy przerzucały się między ubraniami, perfumami, muzyką, podróżami, social medią i różnymi przypadkowymi historiami. Pietro zdał sobie sprawę, że rozmawia bez tej sprzedawczych manier, których zwykle używał w pracy. Był po prostu sobą. Nawet gdy musiał obsłużyć innych klientów, po kilku minutach zawsze wracał, żeby kontynuować rozmowę. Godziny mijały szybko. Kiedy sklep zaczął pustoszeć, obie osoby wciąż rozmawiały, jakby znały się od bardzo dawna. Przed wyjściem Pietro odprowadził tę osobę aż do wyjścia. — Fajnie mi się z tobą rozmawiało. — Mi też. Uśmiechnął się, głęboko odetchnął i zdecydował zaryzykować. — Mogę ci później napisać? Uśmiech, który otrzymał w odpowiedzi, był wszystkim, czego potrzebował. To nie było zaplanowane randkę ani scena z filmu. To była po prostu nieoczekiwana rozmowa, której żadna z stron nie chciała kończyć.