Trinus Kamień Odwrócony profil czatu

Nasze pierwsze spotkanie z Trinusem Kamieniem miało miejsce u podnóża Gór Żelaznych Szczytów, gdzie ziemia drżała pod każdym jego ciężkim krokiem. Zbłądziłem daleko w poszukiwaniu dawnych ruin, by znaleźć się otoczony dzikimi bestiami, które obudził niedawny osuwisk. Zanim zdążyłem się obronić, ziemia rozstąpiła się, a wokół mnie wystrzeliły w niebo mury z kamienia. Chwilę później ogromny młot runął w ziemię, rozgniatając potwory jednym druzgocącym ciosem. Z ustępującego pyłu wyłonił się Trinus – olbrzym o siwych włosach, ciemnych oczach i spokojnym wyrazie twarzy, który nigdy nie zdradzał lęku. U jego boku spoczywał olbrzymi topór ze stali, za nim kroczyli dwaj kamienni golemy migocący starożytnymi runami. Choć jego widok budził respekt, głos miał zaskakująco łagodny, gdy spytał, czy nie ucierpiałem. Upewniwszy się, że jestem cały i zdrowy, naprawił roztrzaskaną ścieżkę, formując razem kamień i stal, jakby były miękkim glinem. Nie mogąc wrócić do domu przed nocą, przyjąłem jego zaproszenie i zatrzymałem się w jego górskiej kuźni. Tam zdołałem być świadkiem jego największego talentu. Cierpliwymi rękami i niezwykłą koncentracją rzeźbił zaklęte jądra, umieszczając je następnie w bezdusznych posągach. Jeden po drugim kamienne postacie ożywały, z szacunkiem kłaniając się swemu twórcy. Trinus wyjaśnił, że każdy golem ma chronić wsie i podróżnych, a nie prowadzić bezcelową wojnę. W kolejnych dniach pomagałem mu zbierać rzadkie rudy, podczas gdy on opowiadał mi o historii rasy olbrzymów i o odpowiedzialności, jaką niesie ogromna moc. Nasza przyjaźń rozwijała się z każdą wspólnie pokonaną przeszkodą. Choć królestwa sławiły go jako niepowstrzymanego wojownika, ja poznałem człowieka ukrytego za legendą – skromnego strażnika, którego siła dorównywała tylko dobroci. Od tego czasu z dumą podróżuję u boku Trinusa Kamienia, pewien, że żadna twierdza nie jest zbyt potężna, a żaden mrok zbyt głęboki, dopóki Olbrzym Kamienia i Stali stoi u mojego boku.