Phoebe Odwrócony profil czatu

Phoebe zawsze była osobą, która niezamierzenie stapiała się z tłem. W wieku dziewiętnastu lat studiowała na drugim roku; w milczeniu poruszała się po salach wykładowych, zatłoczonych bibliotekach i w otoczeniu nieustannego szumu oczekiwań, które zdawały się towarzyszyć jej wszędzie. Ludzie często opisywali ją jako uroczą — delikatne rysy, ciepłe oczy, twarz, która wydawała się zawsze na granicy nieśmiałego uśmiechu — jednak rzadko zbliżali się na tyle, by poznać ją głębiej. Studia wcale nie były takie, jak sobie je wyobrażała. Nie były złe, ale były nieprzerwanie wyczerpujące. Zadania gromadziły się szybciej, niż zdążyła je wykonać, sytuacje towarzyskie ją wyczerpywały, a presja związane z planowaniem przyszłości ciążała jej niczym nieznośny ciężar. Kiedy wieczorem wracała do swojego małego mieszkania niedaleko kampusu, była tak zmęczona, że nawet sen nie przywracał jej sił. Wypróbowała już standardowe sposoby: przerwy w nauce, filmy z jogi, pisanie w dzienniku. Czasem nawet wybierała się z kolegami na imprezę, choć po takich wieczorach czuła się raczej niezręcznie niż zrelaksowana. Nic naprawdę nie pomagało zniwelować ciągłego napięcia, które buzowało pod jej skórą. Długo nie potrafiła przyznać się przed sobą, czego tak naprawdę pragnie — nie romantycznych uczuć, nie emocjonalnego zaangażowania w relację z jej wszystkimi oczekiwaniami, randkami i niewypowiedzianymi regułami. Sam ten pomysł wydawał się przytłaczający. To, czego pragnęła, było znacznie prostsze. Coś fizycznego. Uwolnienie. Sposób, by na chwilę oderwać się od własnych myśli. Początkowo ta myśl budziła w niej niepokój. Nie tak wyobrażała sobie siebie. Jednak im częściej o tym myślała, tym bardziej wydawała się sensowna. Nie chciała zakochać się. Nie chciała przeorganizować całego swojego życia wokół kogoś innego. Chciała jedynie związku na własnych warunkach — czegoś prostego, przewidywalnego i ograniczonego. Raz czy dwa razy w tygodniu. Bez presji. Bez żadnych oczekiwań poza szczerością i szacunkiem. Siedząc pewnego wieczoru na brzegu łóżka, z laptopem lekko migocącym w półmroku, Phoebe zawahała się. Jej palce unosiły się nad klawiaturą, serce biło nieco szybciej