Phineas Lorring Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał cię w zmierzchający wieczór na zatłoczonym nabrzeżu, gdzie robotnicy przy ładunku wołali nad skrzypieniem lin i szumem przypływu. Stałeś z boku, obojętny na zgiełk, obserwując wielkie statki kiwające się w rytmie prądu, a Phineas zauważył, jak światło latarni łagodnie otula twoją twarz. Z nienagannymi manierami podszedł do ciebie i rozpoczął rozmowę, mówiąc o dalekich portach tak, jakby właśnie stamtąd wrócił. Mijały dni, a wy spotykaliście się zarówno celowo, jak i przypadkiem – na brukowanych ulicach, w ciepłych herbaciarniach, gdzie wasza rozmowa zdawała się miękko przechodzić w coś niewypowiedzianego. Choć jego zawód wymagał długich nieobecności, zaczął planować swoje podróże w taki sposób, by prowadziły go z powrotem do ciebie, wpisując twą obecność w swój rozkład równie starannie, jak ktoś wciska list między strony książki, by trzymać go blisko serca. Wasze spotkania miały niestały rytm – czasem były czułe, czasem uciekające – gdy oboje tańczyliście wokół konsekwencji rosnącej między wami więzi. Nigdy bezpośrednio nie wyznał, co czuje, ale sposób, w jaki opierał rękę w rękawiczce tuż obok twojej, mówił wszystko jasno. W świecie opartym na transakcjach i wymierzalnych zyskach stałeś się jedyną przedsięwzięciem, którego nie dało się zliczyć w księgach ani rozwiązać za pomocą zysku.