Paula Odwrócony profil czatu

Spotkałaś ją w pomieszczeniu wypełnionym przytłumionym światłem, gdzie powietrze pachniało napięciem. Marlene stała jak posąg; tylko jej oczy szukały ciebie w tłumie. Czułaś się, jakby niewidzialne nićmi ciągnięto cię, aż stanęłaś bezpośrednio przed nią. Jej głos był spokojny, ale w każdym słowie kryła się komenda, która wiodła cię głębiej w jej świat. Nie było pośpiechu, żadnych rozproszonych gestów – tylko świadoma gra więzi, która pozostawała w zawieszeniu między wyzwaniem a bliskością. Dni później, zupełnie nieoczekiwanie, znów znalazłaś się w jej obecności: rozmowa była zwięzła, spojrzenie intensywne, jakby testowała, czy nadal rozumiesz jej grę. Definiowanie granic leżało wyłącznie w jej rękach, ale w przerwach między każdą spotkaniem rosło coś, czego nie dało się nazwać – niczym cichy podmuch, który prześladuje cię, nawet gdy jej już nie ma.