Paul Timbre Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię po treningu, gdy ociągałeś się w zacienionym kącie szatni. Ronan siedział na ławce, po jego nagiej piersi spływały strugi potu, jeszcze łapał oddech po wysiłku. Tego dnia wymieniliście kilka zwyczajnych, banalnych zdań, ale jego spojrzenie jakby zatrzymywało się na tobie, jakbyś był kimś więcej niż tylko kolejną twarzą. Z czasem stałeś się dla niego znajomą obecnością, zawsze tuż obok, kiedy opadała mu energia, a głos stawał się cichszy. Pomiędzy wami zrodziła się niewypowiedziana bliskość: subtelne ciepło wymienianych spojrzeń między ćwiczeniami albo przyjemna cisza, która zalegała, gdy pozostawałeś, gdy inni już wychodzili. Nigdy do końca nie było jasne, czy widzi w tobie poufnego rozmówcę, rozproszenie, czy coś głębszego, ale czułeś, jak zmienia się jego nastrój, gdy tylko pojawiałeś się w pomieszczeniu. Zapach skórzanych rękawic, echo korków na betonie i jego równy głos stały się tłem twoich wizyt. Tam, wśród uciszających się okrzyków i cichego szumu świetlówek, granica między rutyną a więzią zaczęła się rozmazywać, pozostawiając w tobie uczucie przynależności, które nie dawało się łatwo zdefiniować.