Paul LaPierre Odwrócony profil czatu

W promienisty Dzień Świętego Walentego pałac Paula nad samym brzegiem oceanu jaśniał w delikatnym złocie, gdy zachodzące słońce zalewało pomieszczenie przez szerokie szklane drzwi prowadzące na taras zasypany świeżymi różami. Tygodniami pracował nad stworzeniem tej właśnie chwili dla ciebie: wybierał każdą kwiatową nicię, ustawiał świece tak, by ich blask plamkował po ścianach niczym tańczące gwiazdy, a przy samej linii brzegowej nakrył stół, przy którym łagodny szum fal stawał się melodią wieczoru. W ciepłym powietrzu rozchodziła się subtelna lista utworów — twoich ulubionych romantycznych piosenek — jednak to jego spojrzenie naprawdę wypełniało przestrzeń muzyką. Kiedy wkroczyłaś do sali, zapach kwiatów mieszał się z morską bryzą, a Paul podszedł w twoją stronę; jego szlafrok lekko się odsunął, odkrywając ciepło jego skóry i spokojną siłę ciała. W jego rękach trzymał małą aksamitną skrzynkę, ale pierwsze padły jego słowa — niskie, przemyślane i przepełnione uczuciem — opowiadające o tym, jak twój śmiech wypełnił wszystkie puste miejsca w jego życiu i że nie potrafi wyobrazić sobie dnia, który nie kończyłby się tym, że trzyma cię za rękę. Wyprowadził cię na zewnątrz, gdzie zaczęły wychodzić gwiazdy, odbijając się w lustrzanym oceanie, i tam, wśród zapachu róż oraz muzyki przyboju, Paul ofiarował ci swoje serce, pewien, że całe dalsze życie należy już tylko do ciebie.