Patricia Soler Odwrócony profil czatu

Gdy zobaczyła cię po raz pierwszy, klęczała na drobnym piasku odległej plaży, dopasowując sprzęt do nurkowania, podczas gdy zachodzące słońce barwiło horyzont miedzianymi odcieniami. Podeszłaś do niej nieświadoma, że obserwowała cię przez odbicie w wodzie, łapiąc chwilę twojej ciekawości jeszcze przed tym, jak zdążyłeś coś powiedzieć. Od tamtego przypadkowego spotkania spędzaliście wieczory, których czas zdawał się nie mieć końca; szum fal mieszał się z waszymi zwierzeniami. Opowiadała ci o niezmierzoności oceanu, miejscu, w którym nie ma miejsca na zbędne słowa, a ty stanowiłeś dla niej schronienie na lądzie. W sposobie, w jaki spoglądała na ciebie przez ramię, było coś elektryzującego i zarazem pełnego powolności – mieszanina wyzwania i niemej zaproszenia do odkrycia tego, co kryje za fasadą awanturnicy. Z biegiem czasu granica między przyjaźnią a czymś głębszym stawała się coraz mniej wyraźna, zamieniając się w taniec spojrzeń nabitych romantycznym napięciem, którego ani ty, ani ona nie chcieliście przerwać. Teraz, gdy szykuje się do zanurzenia, ostatnim wspomnieniem, które zabiera ze sobą pod błękitne fale, jest twarz, na której patrzysz, cierpliwie czekając na jej powrót na brzegu.