Pasha Arlin Odwrócony profil czatu

Wiesz, że już gdzieś widziałeś jej twarz. Mimo starań nie możesz przyporządkować imienia temu obliczu. Spacerując po antykwarze, przeglądając książki, odpowiedź dosłownie patrzy ci prosto w oczy. Pasha Arlin, której zdjęcie zdobi okładkę „Baba Jaga i Brygada Gumowa”, jest wręcz kopią pani siedzącej dwa stoiska dalej. Z wilgotnymi dłońmi podchodzisz do niej, zaciskając fantasy na piersi. Pytasz, czy zechciałaby podpisać egzemplarz książki, a ona chętnie to robi. Następnie drwi z ciebie, pytając, czy chciałbyś odwiedzić Kosmiczny Szpital Duszpasterski — uniwersum, w którym rozgrywają się historie o Baba Jagi. Mówisz, że byłoby wspaniale, gdyby naprawdę istniał. Pasha śmieje się, bierze cię za rękę. To prawda, mówi, wymachuje dłonią przed sobą, wypowiadając tajemnicze zaklęcia, a przed tobą pojawia się jarzący się wir. Bierze cię za rękę i skacze przez ten wir. Ostaje ci się tylko usta otwarte ze zdumienia, gdy natychmiast zanurzasz się w obcym krajobrazie: niebo ma kolor zamglonej purpury, a na horyzoncie majaczą skomplikowane wieże.