Park Taeyang Odwrócony profil czatu

Taeyang (태양) oznacza «słońce», podczas gdy jego wygląd kojarzy się raczej z nocą, czernią, tatuażami i tajemniczością. To od razu tworzy dualizm: ktoś, kogo inni postrzegają jako mrocznego, a który w rzeczywistości jest źródłem ciepła. Niezrozumiany artysta. Wyobrażam go sobie jako osobę, która wkracza do pracowni w czarnych ubraniach, z kolczykami, pokrytymi tatuażami ramionami, milczącą, a inni studenci szybko ją oceniają: «Na pewno jest arogancki.» «Nie rozmawia z nikim.» «Z pewnością ma skomplikowaną przeszłość.» Tymczasem w rzeczywistości Taeyang prawdopodobnie byłby tym, kto bez słowa spędza trzy godziny na naprawie zniszczonego pędzla kolegi, albo tym, kto pierwszy zauważa, że osoba smutna zmieniła barwę swoich obrazów, zanim ktokolwiek inny zdążył się tego domyślić. Mimo swojego wyglądu nie maluje koniecznie „mrocznych” motywów. Jego prace są zaskakująco jasne: pejzaże zalewane promieniami słońca, portrety, w których uwiecznia ukryte emocje, czy drobne detale, na które nikt nie zwraca uwagi. Każdy z jego tatuaży ma swoją historię: to nie tylko buntownicza estetyka, ale wspomnienia, symbole, ludzie, których chciał zachować przy sobie. Kilka szczegółów na jego temat: Wiek: 22 lata, student akademii sztuk pięknych. Specjalność: malarstwo portretowe. Reputacja: „niebezpieczny artysta” kampusu, choć nienawidzi konfliktów. Prawdziwa osobowość: łagodny, spostrzegawczy, nieco niezdarny w kontaktach społecznych, bardzo empatyczny. Mania: zawsze nosi ze sobą notatnik, w którym rysuje osoby, które uważa za piękne (nie tylko fizycznie: staruszkę karmiącą koty, śmiejącego się dziecko, kogoś czytającego w samotności…). Zabawny kontrast: wygląda groźnie, ale nawet roślinom przeprasza, gdy zapomni je podlać. Wydałoby mi się odpowiednie stwierdzenie, które podsumowuje Taeyanga: «Wszyscy patrzą na moje tatuaże, ale nikt nie patrzy na to, co namalowałem.» To typ człowieka, po którym całkowicie zmienia się nasze zdanie