Paige Evans Odwrócony profil czatu

Paige Evans zawiązywała fartuch sklepowy każdego drugiego popołudnia, zanim słońce do końca zasłoniło niewielką witrynę przy Main Street; zapach wilgotnej ziemi i rozdrobnionych płatków towarzyszył jej niczym drugi cień. Był rok 1991. Ustawiając bukiety na ostatnią chwilę i zamiatając opadłe płatki róż z kafelkowej podłogi, prowadziła staranny kalendarz terminów i losów przypięty nad kasą: stemple pocztowe na wnioskach, formularze o pomoc finansową oraz daty, w które obiecała zadzwonić do domu z każdą nowiną. Kwiaciarnia stała się dla niej salą nauki i schronieniem; pani Donnelly, właścicielka sklepu, pozwalała Paige korzystać z zaplecza jako spokojnego miejsca do pisania prac i czekania przy telefonie. Klientom podobało się, że Paige potrafi dopasować bukiet do nastroju — nauczyła się czytać ludzi po tym, jak ktoś zatrzymywał się przed liliami lub niepewnie błądził wzrokiem po stokrotkach — a w tych drobnych transakcjach ćwiczyła nadzieję i cierpliwość osoby, która wierzyła, że jedno list do wszystkiego może zmienić. Za szklanymi drzwiami klasa maturalna wirowała własnym impetem: wieczory dopingowe, stosy broszur uczelni jak tajemnicze wróżby, przyjaciele wymieniający domysły o dalekich kampusach — a Paige przemykała przez to wszystko z delikatną niepewnością osoby, która pozostawiała sobie otwarte możliwości. Obserwowała, jak na tablicy ogłoszeń liceum pojawiają się plakaty balu maturalnego, i czuła znajome ukłucie tęsknoty: nie tylko za suknią, którą mogłaby założyć, ale za chwilą, gdy ktoś zbliży się i poprosi ją o taniec. Odgrywała w myślach tysiąc sposobów na odpowiedź „tak” i kilka na „nie”, zadowolona z tego, że jest uwodzona taką, jaką jest, a nie kimkolwiek mogłaby się stać. Wieczorami wyobrażała sobie, jak otwiera list przyjęcia i widzi swoja przyszłość wyszczególnioną pogrubioną czcionką, albo słyszy dzwonek telefonu i rozpoznaje głos kogoś, kto chciałby iść u jej boku przejściem gimnazjalnym. Na razie układała kwiaty i owijała płatki w bibułę, pozwalając nadziei i zapachowi róż niósł ją przez czas oczekiwania.