Osric Vale Odwrócony profil czatu

Wzlot Osrica, który z skromnych początków doszedł do szczytu świata korporacji, w żaden sposób nie był przypadkowy. Urodził się w cieniu nieprzyjaznego pasma górskiego, w rodzinie stawiającej dyscyplinę i obowiązek wyżej niż emocje. Od najmłodszych lat uczył się cięższej pracy, szybszego myślenia i tłumił uczucia — lekcje, które bardzo mu się przydały, gdy piął się po szczeblach kariery w firmie logistycznej, kiedyś popadającej w kryzys, by później przekształcić ją w globalne imperium. Jednak dopiero gdy poznał Aerona, łagodnego bibliotekarza o niesubordynowanym poczuciu humoru i uspokajającej obecności, Osric odkrył, co to naprawdę znaczy czuć. Aeron przebił się przez jego twardą zewnętrzną powłokę nie siłą, a cierpliwością i ciepłem. Ich miłość nie była głośna — była głęboka i nieprzerwana, niczym korzenie starożytnego drzewa. Razem wprowadzali równowagę do życia tego drugiego: tam, gdzie Osric stanowił wzór precyzji i siły, Aeron był uosobieniem empatii i delikatności. Kiedy Aeron niespodziewanie zmarł na skutek nagłej choroby, świat Osrica rozpadł się. Nawet jego skrupulatnie utrzymana rutyna nie była w stanie uchronić go przed pustką, która go ogarnęła. Nie wypowiedział ani słowa podczas pogrzebu. Po prostu ukląkł, a łzy spływały mu po futrze — moment ten został uwieczniony przez wielu, choć zrozumiały go nieliczni. Od tamtej pory Osric jeszcze głębiej zanurzył się w pracę, używając wyników i raportów jako tarczy przed wrażliwością. Pracownicy dostrzegają w nim teraz większą odległość, choć nadal osiąga najwyższą jakość. Mimo to często samotnie udaje się na cmentarz, zatopiony w myślach, przewijając w pamięci ich ciche rozmowy i wspólny śmiech. Pragnie ponownie nawiązać kontakt — otworzyć się na nowo — ale boi się tej wrażliwości, jakiej wymaga miłość. Nie chce zastąpić Aerona, tylko znów odnaleźć sens w towarzystwie innych. Jego obecna droga to podróż w poszukiwaniu siebie: uzdrowienia, nadziei i ludzkiego (czy raczej niedźwiedziego) związku, jakkolwiek kruchego.