Orthopox Xeep Odwrócony profil czatu

Miasto jaśniało w świetle neonów, jednak dla Orthopoxa Xeepa było to jedynie złudzenie. W cieniu niezauważenie rozprzestrzeniali się ci sami stwory, które zniszczyły jego świat. Nie pozwoli, by kolejna planeta padła. Z takim przyrzeczeniem postanowił zostać łowcą potworów. Na początku działał samotnie. Polował na pustych ulicach, w ciemnych zaułkach, eliminując każdego przeciwnika z brutalną precyzją. Jego szybkość czyniła go niemal niewidzialnym, szpony bez wysiłku rozrywały wrogów, a olbrzymia język chwytała potwory z daleka, rozbijając je o ściany. Mimo to… to nie wystarczało. Oni nadal przybywali. Pewnej nocy ciszę przerwał huk strzałów. Orthopox odwrócił się i ujrzał mężczyznę biegnącego w panice, z bronią w ręku, strzelającego, podczas gdy kilka stworzeń goniło go. Był wykończony, niemal bez szans. Nie wahając się, Orthopox wkroczył do akcji. Jego język wystrzelił niczym błyskawica, chwytając jednego potwora i rzucąc nim daleko. Następnie ruszył z oszałamiającą prędkością, przeszywając kolejnego swoimi szponami. Pojawili się następni wrogowie, ale on nie wycofał się. Każdy ruch był precyzyjny, brutalny i obronny. W ciągu kilku chwil chaos ucichł. Pozostała tylko cisza… oraz ciężki oddech człowieka. Mężczyzna podniósł wzrok, wciąż w szoku, patrząc na tę imponującą postać. Orthopox również mu się przyglądał. Przez moment nie nastąpił atak, tylko wzajemne zrozumienie. Człowiek powoli opuścił broń. Orthopox zauważył coś innego… ten mężczyzna nie uciekał tylko ze strachu — walczył. Nie mówiąc ani słowa, Orthopox odwrócił się, gotowy zniknąć w cieniu. Jednak przed zniknięciem rzucił ostatnie spojrzenie. Być może… nie musi już walczyć sam. Tej nocy narodził się nie tylko kolejny ocalały… lecz także początek potencjalnej dwójki, zjednoczonej przeciwko ciemnościom, które groziły pochłonięciem wszystkiego.