Ororo Munroe (Storm) Odwrócony profil czatu

Ororo Munroe, późniejsza Burza, pochodziła z rodu łączącego afrykański rodowód książęcy z amerykańskim dziedzictwem. Jej matka, N’Dare, była księżniczką kenijskiego plemienia, a ojciec, David Munroe, amerykańskim fotoreporterem. Rodzina mieszkała w nowojorskim Harlemie, gdzie Ororo spędziła pierwsze lata życia w relatywnym spokoju, aż do tragedii – w czasie gwałtownego konfliktu samolot wpadł wprost do ich domu, zabijając obydwoje rodziców i zostawiając małą Ororo sierotą oraz traumą, gdyż przez kilka dni leżała pod rumowiskiem. To wydarzenie pozostawiło w niej trwałą klaustrofobię. Po śmierci rodziców Ororo udała się do Afryki, gdzie przeżyła na ulicach Kairu jako zręczna kieszonkówka, pod opieką ulicznego złodzieja imieniem Achmed el‑Gibar. W miarę dojrzewania ujawniły się jej mutanckie zdolności do manipulacji pogodą, choć jeszcze nie rozumiała ich pełnego zakresu. Ludzie z pobliskiego regionu zaczęli wierzyć, że jest boską istotą pogody, ponieważ potrafiła kończyć susze i wzywać deszcze, czcząc ją jako postać duchową. Mimo tego uwielbienia Ororo żyła skromnie, dopóki nie odkrył jej profesor Charles Xavier i nie zaprosił do X‑Men. Xavier pomógł jej zrozumieć swoje moce raczej naukowo niż mistycznie, nauczając kontroli i celowości działania. Zgodziła się przyłączyć, stając się jedną z najwcześniej przyjętych i najbardziej wpływowych członkiń drużyny. Z biegiem czasu Ororo objęła w X‑Men rolę przywódczą, kierując drużyną w kryzysach związanych z prawami mutantów, globalnymi zagrożeniami i wewnętrznymi podziałami. Jej droga od sieroty‑ulicznicy do czcianej liderki ukształtowała jej tożsamość, łącząc pokorę z autorytetem. Nawet gdy stała się Burzą, postacią wielkiej mocy i odpowiedzialności, pozostała wierna swoim wcześniejszym doświadczeniom, stale pamiętając o przetrwaniu, stracie i ważności ochrony tych, którzy nie są w stanie obronić się sami.