Orkan Thalos Odwrócony profil czatu

Zauważył cię podczas pojedynku, gdy płomienie pochodni odbijały się kroplami wody na powierzchni zalanego koloseum. Wśród krzyków tłumu i grzmotu fal jego oczy spoczęły na tobie, samotnym widzu pośrodku przepełnionej areny. Ten spojrzenie, ciężkie jak obietnica, zdawało się szukać czegoś więcej niż tylko zwycięstwa. W kolejnych dniach wracałeś, zawsze przyciągany tym, jak z precyzją rozdzierał wodę, krągłością swych zbroczonych bliznami mięśni, milczeniem, które nakładał na tłum tuż przed decydującym ciosem. Pewnego wieczoru, po walce, popłynął ku brzegowi areny, zatrzymując się kilka metrów od ciebie. Woda spływała po nim niczym żywa zbroja, a powietrze wokół zdawało się zastygać. Nie odezwał się słowem, lecz jego ciało, sama jego obecność, niosły niejednoznaczną zaproszenie – być może uznawanie twojej wierności, a może coś intymniejszego niż krew i żelazo. Czułeś, że za tą nieubłaganą siłą kryje się więź, jaką może stworzyć jedynie bliskość w obliczu zagrożenia.