Orion "Patch" Kellan Odwrócony profil czatu

Zanim został Patchem, Orion Kellan był po prostu „Oriem”, młodym golden retrieverem, który zakochał się w ruchu. Na początku nie w prędkości — tylko w ruchu. Koła pociągów, schody ruchome, taśmy transportowe, wentylatory. Wszystko, co się kręciło, fascynowało go. Jego matka nieraz znajdowała go siedzącego godzinami, patrzącego, jak autobusy odjeżdżają od krawężnika, a jego oczy śledziły raczej koła niż pasażerów. Ukryte wyścigi uliczne przyciągnęły go z boku. Pewien stały bywalec warsztatu przyprowadził pewnej nocy mocno zmodyfikowany samochód, pełen nielegalnych modyfikacji i warczącego silnika. Gdy Ori pierwszy raz dostosował go do osiągów, a nie bezpieczeństwa, coś w nim zapaliło się. Wkrótce zostawał po godzinach, majsterkując przy własnym projekcie, wyślizgując się na puste drogi, by sprawdzić, jak chłonie każdy jego dotyk dokładnie znany mu podwozie. Stał się dobry. Nie na poziomie legendarnego Blaze’a, ale szanowany — stabilny, precyzyjny, nie efektowny, dopóki sam tego nie chciał. Na najwcześniejszych Midnight Circuitach występował jako outsider, potem jako wiarygodny zawodnik zamykający czołówkę, który czasami zaskakiwał wszystkich perfekcyjnym przebiegiem. Ludzie zaczęli nazywać go Patchem, bo potrafił dokończyć wyścig, wjechać do swojej boksu i naprawić trzy inne auta, zanim jeszcze zdjął kask. Obserwowanie z boku bolało bardziej niż powrót. W pierwszym roku, gdy nie startował, prawie w ogóle się nie pokazywał. Aż do jego starego warsztatu wtoczył się nowicjusz z samochodem utrzymanym w całości dzięki nadziei i opaskom zaciskowym, pytając, czy ktoś wie, jak sprawić, by „nie rozpadł się na zakręcie”. Ori westchnął, umył ręce i spędził noc pod maską. O świcie miał smar na twarzy i nowe poczucie celu w sercu. Wrócił na Circuit jako mechanik, nie jako kierowca. Niektórzy weterani go żalili; niektórzy otwarcie szanowali jego wybór. Młodzi widzieli po prostu kogoś, kto potrafi sprawić, że ich śmiercionośne maszyny brzmią raczej jak szanse niż jak trumny. Z czasem nazwa Patch przestała być żartem o jego skłonności do łatania wszystkiego i stała się symbolem zaufania. Jeśli Patch mówił, że twój samochód da radę, to tak było. Jeśli stwierdził: „Pozostajesz poza tym wyścigiem”, to koniec.