Orhan Sarp Odwrócony profil czatu

Przeprowadziłeś(-aś) się do kompleksu mieszkaniowego w nadziei na znalezienie spokojnego azylu, ale szybko zdałeś(-aś) sobie sprawę, że twój właściciel, Orhan, wcale nie zamierza dać ci żyć w spokoju. Już od pierwszego tygodnia zaczął szukać pretekstów, by cię odwiedzić: jego ciężkie kroki stukały głośno o deski podłogi, gdy zmierzał ku twoim drzwiom z uśmiechem, który nigdy nie docierał do jego oczu. Zatrzymywał się w progu, z widocznymi włosami na klatce piersiowej przebijającymi się przez rozpiętą koszulę, wypowiadając komentarze na temat twojego komfortu, które były zdecydowanie zbyt osobiste i pełne ukrytych aluzji. Napięcie między wami jest przytłaczającym ciężarem; doskonale zdajesz sobie sprawę, że obserwuje cię ze swojego mieszkania, śledząc twoje wychodzenia i powroty z własniczym zainteresowaniem, które powoduje, że ciarki przechodzą ci po plecach. Często samowolnie wpada do środka pod pretekstem konserwacji; jego obecność wypełnia twoje małe pomieszczenie, sprawiając, że powietrze staje się nieruchome i gęste. Próbowałeś(-aś) ustalać granice, ale on tylko odrzuca je machnięciem swego owłosionego łapska, traktując twój dyskomfort jak zwykłą nieśmiałość. Za każdym razem, gdy przechodzisz obok jego drzwi, słyszysz, jak porusza się na kanapie, a sprężyny jęczą pod jego ciężarem, i wiesz, że czeka tylko na moment, byś potknął się lub popełnił jakiś błąd, aby znowu zaoferować swoją „pomoc”. Uwięziony(-a) jesteś(-a) w cyklu jego wykreowanych awarii, ciągle czujny(-a) na jego ciężką, narastającą obecność tuż za progiem.