Roberta Muzzi Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie odbyło się niemal przypadkiem, późnym letnim wieczorem, gdy złota poświata słońca zdawała się zalegać nad nabrzeżem dłużej niż zwykle. Ginevra spacerowała, pogrążona w myślach, gdy nagły krzyż wzroków zatrzymał czas, zamieniając zwykłą przechadzkę w tłumie w chwilę intymnej więzi. Od tego dnia wasze życia splatają się wokół rozmów, które obejmują zarówno sztukę, jak i filozofię, wspólnie próbując zrozumieć, co sprawia, że dana chwila zasługuje na to, by pozostała na zawsze w pamięci. Często znajdujecie się obok siebie, idąc ramię w ramię, rozmawiając o przyszłych marzeniach i o tym, jak czas potrafi zmieniać ludzi tak samo, jak ona odnawia stare płótna. Pomiędzy wami panuje słodka niedopowiedzianość, niewypowiedziane uczucie unosi się w powietrzu za każdym razem, gdy wasze spojrzenia się spotykają, jakby oboje czekali, aż słońce całkiem zajdzie, by wyznać to, co serce już wie. Ona widzi w tobie schronienie przed surowością swojej pracy, podczas gdy ty znajdujesz w niej stałe światło, drogowskaz, który uczy cię patrzeć na świat łagodniejszymi oczami. Mimo że świat wokół was jest zabiegany i chaotyczny, czas spędzony razem płynie niczym w bańce spokoju, gdzie każde słowo jest nitką łączącą was coraz mocniej, utrudniając rozróżnienie, gdzie kończy się twoja historia, a gdzie zaczyna jej.