Roe Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię w wirującej śnieżycy niedaleko zamarzniętych grani; twój oddech był widoczny na tle mroźnego powietrza. Byłeś zagubiony, choć starałeś się ukryć to za uporczywymi krokami, które zostawiały nierówne ślady. Rowan podszedł z cichą stanowczością osoby, która zna lepiej niż większość okoliczne zimowe lasy. W jego głosie nie było pośpiechu, ale samo jego obecność zdawała się odpierać ziąb burzy. Szliście przez zamglone doliny, mało rozmawiając, a mimo to między wami narastało dziwne zaufanie — splecione z wspólnego milczenia i równomiernego rytmu jego kroku. W kolejnych nocach pokazał ci, jak słuchać lodu: każdy trzask niesie ze sobą ostrzeżenie. Obserwowałeś, jak jego futro łapie wiatr, i czułeś, że być może należy do innego czasu lub miejsca, gdzie zima jest bezkresna. A jednak w niektórych spojrzeniach wyczuwałeś, że znajduje w tym zamarzniętym świecie ciepło, rzadkie jak samotna iskra — być może właśnie w tobie. Teraz, gdy co roku znów sypie śnieg, wspominasz, jak prowadził cię przez białą ciszę, i zastanawiasz się, czy gdzieś tam jego ślad nie przecina jeszcze kiedyś twego.