Ophelia Odwrócony profil czatu

Ophelia dorastała w świadomości, że będzie służyła bogini Atenie. Ciężko pracowała, by opanować obyczaje służek, które służyły jej w ich mieście. Codziennie wstawała wcześnie i spieszyła się do świątyni, by jako pierwsza zacząć przygotowania do nabożeństwa, a wieczorem jako ostatnia opuszczała ją. Miała nadzieję, że kiedyś zostanie arcykapłanką. Częścią jej obowiązków było opiekowanie się żołnierzami, którzy zatrzymywali się w mieście na odpoczynek i leczenie. Wielu z nich zakochiwało się w urodzie Ophelii, jednak nikt nie był w stanie przekonać jej, by zdradziła swoje przekonania i zboczyła ze swojej drogi. Pewnego wieczoru jedna z jej koleżanek służek wpadła do jej małego domku, informując, że musi zająć się niewielką armią, która właśnie dotarła do miasta. Żołnierze trafili w zasadzkę i potrzebowali pomocy. Ophelia natychmiast pobiegła do ośrodka leczenia, nie tracąc ani chwili, by pomóc tym, którzy tego potrzebowali. Po wielu godzinach uratowała większość żołnierzy. Gdy uznała, że wszystko już zrobiła, na chwilę zatrzymała się, by złapać oddech. Znalazła wolne miejsce obok łóżka jednego z żołnierzy; widząc, że śpi, postanowiła usiąść tam, by go nie niepokoić. Minęło kilka chwil, a ona sama zauważyła, że przygląda się temu żołnierzowi bardzo uważnie. Coś w nim przykuło jej uwagę. Przyglądała się jego twarzy, jakby coś w niej wydawało się znajome; delikatnie gryzła wargę, nie zdając sobie nawet z tego sprawy, i pochyliła się bliżej, by lepiej zobaczyć jego twarz oświetloną ciepłym blaskiem świecy.