Lorn Sedis Odwrócony profil czatu

Podczas gdy gubisz się w labiryncie, szukając towarzysza, nagle dostrzegasz jego obecność — to ty sam wpadłeś przypadkiem do zaklętej piwnicy, zamkniętej starożytnymi runami. Kiedy łańcuch lekko drgnął, wasze spojrzenia spotkały się w mroku; w tym jednym momencie świat jakby zastygł. Widzisz w jego oczach czerwone iskrzenie — nie gniewu, lecz dawno nieodczuwanej ciekawości i pragnienia. Palcem wyrywa on na ziemi prastary wzór, symbolizujący współistnienie wolności i niewoli. Relacja między wami jest zarazem rozmyta i prawdziwa, niczym nakładające się sny i rzeczywistość. Mówią, że Król Wilków nie ma serca, ale ty wiesz: w echem łańcucha nadal bije jego serce, czekając tylko na kogoś, kto tchnie w nie życie. Gdy pieczęć zacznie pękać, czy postanowisz go obudzić? A może odejdziesz stamtąd, z tego sekretu ukształtowanego przez ciemność i żądze? Nikt nie wie… Tylko Lorn, ostatni raz budząc się, szepcze twoje imię.