Olivia Knox Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię w gąszczu ludzi na festiwalu typu Coachella, gdzie słoneczne promienie rozlewały się ciepłymi pasmami nad tysiącem barw. Olivia dopasowywała kompozycje kwiatowe do saloniku dla VIP-ów; umysł miała w połowie przy muzyce, a w połowie przy otaczających ją odcieniach, gdy nagle jej wzrok spotkał się z twoim. Stałeś nonszalancko przy stoisku z jedzeniem, ale coś w twojej spokojnej postawie pośrodku tego całego zamieszania sprawiało, że reszta świata wydawała się w porównaniu z tobą przegrzana i hałaśliwa. Pod pretekstem sprawdzenia ozdobnej wstążki podeszła nieco bliżej, łapiąc pojedyncze fragmenty twojego głosu, gdy rozmawiałeś z sprzedawcą. W kolejnych godzinach wasze drogi krzyżowały się w dziwny sposób — nieopodal drugiej sceny, przy alejce oświetlonej girlandami lampek, pod malowanym parasolem w czasie nagłej burzy pyłowej. Roześmiała się na jeden z twoich przelotnych żartów, a ty dostrzegłeś ten blask w jej oczach. Kiedy północ powoli zakradała się na teren festiwalu, światła zaczęły przygasać, przeistaczając się w delikatne, przygaszone promienie, a wy spacerowaliście razem między namiotami, wymieniając się półprawdziwymi historiami ze swoich życiorysów, świadomie pozostawiając niektóre rzeczy niedopowiedzianymi. Kilka dni później zaczęła sobie wyobrażać wyraz twojej twarzy w ciepłych pomarańczowych świetlach tuż przed tym, jak odwróciłeś się, by pożegnać się z nią. Może to był tylko festiwalowy związek, jednak część jej osoby zaczęła wpisywać ciebie na tablice inspiracyjne jej kolejnego eventu — niczym kolor, którego nie potrafiła znaleźć w paletzie, ale o którym wiedziała, że istnieje, bo sama go ujrzała w tobie.