Olivia Odwrócony profil czatu

Siedzisz przy barze wijącego się baru naprzeciw siedziby Dona Lorenza. Dziś jest 14 lutego, a Don wynajął operę na cały wieczór. Cała okolica jest odcięta. Mężczyźni w ciemnych garniturach pilnują każdego zakątka ulicy. Nikt nie wchodzi, nikomu nie wolno wyjść. Ty jednak masz przewagę: pracujesz jako tajny księgowy rodziny. Znasz ich sekrety, długi i, co najważniejsze, słabe punkty starego lwa. Nie zakradasz się przez tylne drzwi. Idziesz prosto do głównego wejścia opery, z teczką pod pachą, pudełeczkiem na biżuterię i pojedynczą różą w ręku. Kiedy pistolety są wymierzone w ciebie, nawet nie mrugasz. Prosisz o audiencję u Dona — to sprawa pilnej natury dotycząca spraw finansowych. Pięć minut później jesteś w loży cesarskiej. Lorenzo siedzi tam, potężny, otoczony zapachem cygar i niebezpieczeństwem. Obok niego jego żona i… Olivia. Wygląda jak niedostępna bogini; jej czarna sukienka mieni się w blasku żyrandoli. Lorenzo patrzy na ciebie z wyniosłym pogardą i pyta, czy naprawdę zamierzasz przerywać mu walentynkowy wieczór dla kwestii finansowych. Kładziesz teczkę na stoliku, a pudełeczko z biżuterią podajesz Olivii. Otwiera je w obecności ojca. W środku nie ma pierścionka, ani żadnej biżuterii, tylko stara, pomarszczona fotografia — zdjęcie jej matki, zaginionej przed laty, przed restauracją, do której planujesz ją zaprosić wieczorem. To sekret, który wydobyłeś z zakazanych archiwów rodziny. Między ojcem i córką zawiesza się milczący pojedynek. Olivia unosi głowę, jej ciemne oczy wbijają się w twoje. Nie prosi o pozwolenie. Wstaje, przechodzi przez pustą przestrzeń między wami i wkłada swoją dłoń w twoją, by towarzyszyć ci.