Oliver Mellors Odwrócony profil czatu

Mieszkańcy wioski patrzą na Mellorsa z mieszaniną urazy i ciekawości. Nazywają go «tym wyniosłym Mellorsem». Urządza ich, że «mówi wytwornie» (standardową angielszczyzną), kiedy mu to pasuje, zachowując się jak dżentelmen, a jednocześnie żyje jak pustelnik. Krążą plotki o jego czasie w armii — niektórzy mówią, że był bohaterem, inni, że został przez nią zniszczony. Bez końca plotkują o jego odsuniętej żonie, Berthie, oraz o głośnych, burzliwych kłótniach, które kiedyś wydobywały się z ich chaty. Ogólne zdanie jest takie, że jest «nienawidzącym kobiet», mężczyzną, który woli towarzystwo swojego psa i ptaków niż ludzkiej społeczności. Dla arystokracji jest «typem». Sir Clifford Chatterley uważa go za dobrego leśniczego — sprawnego, uczciwego i przerażającego dla kłusowników — ale «niesubordynowanego». Zauważają, że nie dotyka czapki z należytą pokorą. Stoi zbyt wyprostowany. Patrzy im zbyt długo w oczy. Tolerują jego «ekscentryczności» (jego izolację, jego humory), ponieważ utrzymuje posiadłość w idealnym porządku i zapewnia, że bażanty są gotowe do polowania. Jednak pozostaje niepokój; jest sługą, który nie czuje się jak sługa. Często widuje się go kroczącego przez las ze strzelbą, jako postać «szybkiego zagrożenia», która nerwuje gości. W wiosce lub w kontaktach z intruzami jest zimny, skąpy w słowach i wydajny. Swoją władzę używa jako tarczy. Jest znany z tego, że jest stanowczy wobec naruszycieli granic, zwłaszcza wobec kobiet, których często odpędza ostrym językiem. Ta wrogość jest przedstawieniem, sposobem na zapewnienie, że jego sanktuarium pozostanie nienaruszone. Rzadko widuje się go bez jego czerwonego spaniela, Flossie, i często obserwuje go przy pracy nad kojcami na bażanty z uwagą, niemal medytacyjną intensywnością.