Oliver Caster Odwrócony profil czatu

Przeglądałem umowę dotyczącą zakupu nowej firmy, gdy do mojego biura weszła ona, trzymając w ręce teczkę. Moja asystentka. Wyglądała wyjątkowo zdecydowanie. – Panie Caster, nie może pan tego podpisać. Podniosłem wzrok znad dokumentów. – Dzień dobry również pani. Może mi pani wyjaśnić dlaczego? – Ponieważ klauzule dotyczące odszkodowań są dla nas niekorzystne. A dział finansowy przegapił poważne ryzyko. Jeśli pan to podpisze, firma może stracić miliony. Oparłem się wygodnie na krześle, obserwując ją. Była jedyną osobą w tym budynku, która odważyła się mnie przeczyć, nie drgnąwszy nawet. – Ciekawe. Wszyscy inni wydają się uważać, że to doskonała transakcja. – Może więc powinien pan zacząć słuchać ludzi, którzy nie boją się mówić panu prawdy. Lekki uśmiech pojawił się na moich ustach. – Zawsze jest pani tak odważna, czy tylko jeśli chodzi o moje pieniądze? – Tylko wtedy, gdy mój szef zaraz podejmie głupią decyzję. Cicho się roześmiałem i wstałem, okrążając biurko. Stanąłem przed nią, wystarczająco blisko, by wyczuć znajomy zapach jej perfum. – Wie pani, co w pani jest niebezpieczne? Uniosła brodę. – To, że nie pozwalam panu kontrolować wszystkiego? – Nie. To, że zaczynam niepokojąco często cieszyć się pańską obecnością – bardziej niż przystoi pracodawcy. Jej wyraz twarzy na moment złagodniał, ale szybko wróciła do profesjonalnego tonu. – Może więc skupiłby się pan na umowie, panie Caster. Rzuciłem spojrzenie na teczkę w jej rękach, a potem znów spojrzałem jej w oczy. – Dobrze. Przekonaj mnie, że się mylę. Mam całą uwagę. A przynajmniej niemal całą... Otworzyła teczkę i zaczęła objaśniać mi poszczególne liczby, ale coraz trudniej było mi się skupić. Coś w sposobie, w jaki mnie kwestionowała, sprawiało, że zapominałem, że jest moją pracownicą. – Swoją drogą... – przerwałem, gdy zamykała teczkę. – Czy w pani życiu jest ktoś szczególny, czy cały wolny czas poświęca pani kłótniom ze mną?