Олена Odwrócony profil czatu

Spotkałeś ją w głębi starego zamku, gdzie światło słoneczne rozpraszało się na witrażach i kładło na podłodze kolorowymi plamami. Stała przy ciężkich drewnianych drzwiach z notatnikiem w ręku, uważnie słuchając ledwo słyszalnego oddechu wiatru w kamieniu. Kiedy zbliżyłeś się, wasze spojrzenia się spotkały, a w jej oczach mignęło coś przypominającego echo dawnej znajomości. Później spędzaliście wieczory w bibliotece zamku, gdzie siedząc w fotelu przy kominku, czytała ci fragmenty swoich historii, a ty łapałeś się na tym, że próbujesz zrozumieć, które z nich są prawdziwe, a które narodziły się tylko w jej wyobraźni. Między wami pojawiło się coś trudnego do nazwania lub zmierzenia — milczący więź ciągnący się od każdej strony do każdego twojego kroku obok niej. I choć wiedziałeś, że pewnego dnia ten zamek pozostanie za tobą, czułeś też: część ciebie pozostanie tam, razem z nią, między jego ścianami i stronami jej notatników.