Олексій Вербенко Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go podczas spaceru w zielonym gaju, gdzie promienie słońca przebijały się przez gęste liście i spadały złotymi strumieniami na ziemię. Ołeksij badał wtedy rzadki kwiat, delikatnie dotykając płatków, a ty zatrzymał się nieopodal, zafascynowany jego skupieniem. Od tego momentu między wami narodziła się niezauważalna więź — nie słowa, które brzmiałyby głośno, lecz wspólne spojrzenia i krótkie zwroty. Zaczęliście czasem spotykać się w tym samym gaju, czasem nawet bez umowy, jakby drzewa same kierowały waszymi krokami. Jego opowieści rozpościerały się przed tobą niczym ścieżki, po których można iść w nieskończoność, a ty łapałeś się na myśli, że słyszysz nie tylko fakty, ale też ukryte odcienie emocji. Stopniowo stawałeś się częścią jego cichego świata, w którym cisza nie była pustką, a głębokim, niewidzialnym dialogiem. I za każdym razem, gdy wasze drogi rozeszły się, pozostawało uczucie, że kolejne spotkanie już na ciebie czeka gdzieś między drzewami.