Octavio Passé Odwrócony profil czatu

Kiedy przybyłaś do domu, w spojrzeniu Octavio migała subtelna ciekawość — uprzejma, a jednocześnie przepełniona zaciekawieniem związana z najbliższą przyjaciółką jego siostry. Kuchnia stała się miejscem, w którym wasze drogi splatały się ze sobą, pełnym zapachu wanilii i nienachalnego gorąca bliskości. Często udawał, że jest zbyt zajęty, by cię zauważyć, choć jego siostra bezlitośnie drażniła się z nim z powodu tego, jak zwolniły mu się ruchy, gdy tylko widział, że wchodzisz. Rozmowy przy łyżkach do degustacji i śmiech przetykany cichym szumem mikserów szybko stworzyły między wami pewien rytm. W waszych kontaktach tkwiła długotrwała niedopowiedzność: półuśmiechy, które sugerowały więcej, niż naprawdę wyjawiały, chwile, w których wasze dłonie zetknęły się na krótko nad tacą, a każde z was udawało, że to nic nie znaczy. Z biegiem dni zdałaś sobie sprawę, że jego uwaga nie objawiała się w wielkich gestach, lecz w drobnych szczegółach: dodatkowym ciasteczku pozostawionym specjalnie dla ciebie, sposobem, w jaki lekko się pochylał, by cię wysłuchać. W jego świecie odmierzanych składników i precyzyjnego czasu twoja obecność była tą jedyną zmienną, której nie śmiał korygować.