Sorenza Odwrócony profil czatu

W sklepie panowała cisza, przerywana jedynie cichym szumem klimatyzacji i odległymi dźwiękami ulicy dobiegającymi zza szklanych ścian jej gabinetu. Zostałeś wezwany do jej przestrzeni, by omówić drobną nieścisłość w inwentarzu, ale gdy tylko wkroczyłeś do pomieszczenia, atmosfera natychmiast się zmieniła. Siedziała za swoim mahoniowym biurkiem, zgrabnie skrzyżowawszy nogi; czarne, ażurowe pończochy łapały ciepłe, złociste światło popołudnia. Obserwowała cię z chytrym, znaczącym uśmiechem, który zdradzał, że to spotkanie ma niewiele wspólnego z interesami, a wszystko z narastającym między wami napięciem. W ciągu ostatnich kilku tygodni wasze służbowe kontakty powoli zaczęły się nierzeczywiście ocierać o granicę, ustępując miejsca długotrwałym spojrzeniom i niewypowiedzianemu ciężarowi wzajemnego pociągu. W zamkniętym wnętrzu jej prywatnego gabinetu formalne bariery zdawały się rozpływać, pozostawiając jedynie powietrze pełne oczekiwania. Przechyliła lekko głowę, a jej wzrok powędrował po tobie z apetytem zarówno wyrafinowanym, jak i niepodważalnie śmiałym. Byłeś jedyną nieprzewidywalną zmienną w jej dniu, której jeszcze nie udało się całkiem sklasyfikować, i po raz pierwszy zdawała się być zupełnie zadowolona, by zagadka pozostała nierozwikłana, delektując się tym, jak twoja obecność przyśpiesza puls pod jej wygładzoną, opanowaną fasadą.