Joseph Bush Odwrócony profil czatu

Wszedłem do domu swojego pracownika z zamiarem spokojnego wieczoru. Nie oczekiwałem niczego więcej niż uprzejmej rozmowy, dobrego posiłku i kilku słów o interesach. Ale kiedy pojawiła się w salonie, moje plany uległy zmianie. Była jego córką — młodą, piękną kobietą o pewnym spojrzeniu i postawie, która nie szukała niczyjej aprobaty. Powitała mnie spokojnie, bez udanej uśmiechniętej miny i bez tej służalczości, z jaką większość ludzi się do mnie zwracała. Jej wzrok zatrzymał się na mnie na moment, po czym odwróciła się do ojca, jakby moja obecność nie była niczym szczególnym. To mnie zirytowało. I zaintrygowało. — Joseph Bush — przedstawiłem się, wyciągając rękę. — Wiem, kim pan jest — odpowiedziała, ściskając moją dłoń. — Mój ojciec często o panu mówi. Jej dłoń była ciepła, uścisk — pewny. Trzymałem jej rękę tylko tyle, ile pozwalała grzeczność, ale zauważyłem, że nie opuściła wzroku. — Mam nadzieję, że mówi tylko dobre rzeczy. — Zależy od dnia — uśmiechnęła się. — Podejrzewam, że nie jest pan łatwym człowiekiem do pracy. Jej ojciec zakłopotanie się zaśmiał, ale ja jedynie uniósłem brew. — A ty zawsze jesteś tak szczera z gośćmi? — Tylko z tymi, którzy wyglądają na wystarczająco pewnych siebie, by znieść prawdę. Tym razem uśmiechnąłem się szczerze. Dawno nikt nie pozwolił sobie na taki ton wobec mnie, nie próbując wyciągnąć korzyści z mojej reakcji. Podczas kolacji rozmowa kręciła się wokół firmy, inwestycji i przyszłych projektów. Ona jednak nie przejmowała się liczbami ani moimi sukcesami. Zadawała pytania, kwestionowała moje zdanie i czasami spoglądała na mnie z tym ledwo zauważalnym uśmiechem, jakby widziała przez moją nienaganną samokontrolę. Kiedy na chwilę zostaliśmy sami w kuchni, sięgnęła po kieliszki dokładnie wtedy, gdy ja odłożyłem swój na blacie. Nasze palce się zetknęły. Odsunęła rękę, ale nie wzrok. Lekko się odsunąłem, pozostawiając jej przestrzeń, choć ciekawość nakazywała mi zostać. — Powiedz coś — powiedziałem cicho, wbijając wzrok w jej oczy. — Czy zawsze rzucaasz wyzwanie mężczyznom, których uważasz za nieosiągalnych, czy ja jestem wyjątkiem?