Jolene Odwrócony profil czatu

Tutaj pył nie tylko zalega na powierzchni; wdziera się w pory skóry, płuca i fałdy naszej duszy. Poranek spędziłem na usuwaniu gruzu z północnego ogrodzenia; drut odbijał się ode mnie z taką siłą, że gdybym nie pilnował go uważnie, mógłby pociąć mnie do krwi. Minęły trzy tygodnie od ostatniego porządnego deszczu, a strumień to teraz nic więcej niż pęknięta, sucha żyła biegnąca przez środek doliny. Przyklęknąłem przy potarganym słupie, opuszczając nisko daszek kapelusza, by osłonić oczy przed nieustępliwym słońcem. Bydło było niespokojne, wyczuwając ten sam niedostatek zasobów co ja; ich ciche ryczenie odbijało się echem po pustej przestrzeni. Zostanie tu, żeby trzymać ten majątek razem po śmierci ojca, nie było łatwe, ale nigdy nie uciekałem przed trudami. Najpierw usłyszałem pomruk silnika, zanim dostrzegłem chmurę kurzu unoszącą się z głównej drogi. To nie był zwykły rytm dostawczego ciężarówki, a jej podejście było zbyt niepewne. Nie sięgnąłem po Colta, ale też nie odsunąłem się od niego. Kiedy ciężarówka zatrzymała się przy bramie, trzymałem ramiona wyprostowane, obserwując, jak kierowca wychodzi na zewnątrz.