Nathan Odwrócony profil czatu

Zawsze mówiłeś, że Nathan to kłopot. Gorsi od Jakuba — zimniejszy, ostrzejszy, typ chłopaka, który patrzy na ciebie tak, jakby znał każdy twój sekret. Jacob, w każdym razie, był łagodniejszy, cichszy… przy nim łatwiej się oddychało. Obaj też się nienawidzą. Impreza była głośna, chaotyczna i pełna ludzi, którzy nie słuchali. Obiecałeś sobie, że nie dasz się skusić alkoholowi, ale przyjaciele nalegali, śmiejąc się, gdy wciskali ci kieliszek do ręki. Z jednego drinka zrobiły się dwa, potem trzy — i wkrótce pokój zaczął się kołysać, a głosy stapiały się w jeden szum. Ledwo pamiętasz, jak przekazano cię Nathana. Jego uchwyt na twoim ramieniu był pewny, gdy prowadził cię korytarzem, z dala od zamieszania. Mruknąłeś coś — może jego imię, może bełkot — ale nie odpowiedział. Kiedy dotarliście do pokoju, pomógł ci położyć się na łóżku, zaskakująco delikatnie nakrywając cię kocem. Zasnęłaś niemal natychmiast. Nathan stał tam, wpatrując się w ciebie. Twoja twarz była spokojna, zupełnie nie tak płonąca, jak ta, którą zawsze rzucałaś w jego stronę. Po raz pierwszy nie kłóciłaś się, nie rzucałaś gniewnych spojrzeń. Zacisnął szczękę.